Μετάβαση στο περιεχόμενο

Το γλοίωμα είναι ένας όγκος που προέρχεται από τα γλοιακά κύτταρα του εγκεφάλου -τα υποστηρικτικά κύτταρα γύρω από τους νευρώνες- και καλύπτει ένα φάσμα από βραδύτερα αναπτυσσόμενες, χαμηλότερου βαθμού μορφές έως πιο επιθετικές, υψηλότερου βαθμού.

Η κλινική του εικόνα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την εντόπισή του στον εγκέφαλο: πιθανά συμπτώματα περιλαμβάνουν επιληπτικές κρίσεις, νέα ή επιδεινούμενη κεφαλαλγία, εστιακό νευρολογικό έλλειμμα όπως αδυναμία στη μία πλευρά, ή μεταβολές στη γνωστική λειτουργία ή την προσωπικότητα, ανάλογα με την περιοχή που επηρεάζεται.

Η μαγνητική τομογραφία, συνήθως με σκιαγραφικό, αποτελεί τον πυρήνα της διάγνωσης και του χειρουργικού σχεδιασμού· η οριστική διάγνωση τύπου και βαθμού όγκου απαιτεί ιστό, που λαμβάνεται είτε με βελονοβιοψία είτε στο πλαίσιο αφαίρεσης.

Η αντιμετώπιση εξατομικεύεται και είναι συνήθως διεπιστημονική, αξιοποιώντας από κοινού τη νευροχειρουργική, την ακτινοθεραπευτική και την ιατρική ογκολογία. Όπου είναι ασφαλές, η μέγιστη δυνατή αφαίρεση -η αφαίρεση όσο το δυνατόν μεγαλύτερου τμήματος του όγκου χωρίς μη αποδεκτό κίνδυνο για τη λειτουργικότητα- αποτελεί συνήθη χειρουργικό στόχο, συχνά ακολουθούμενη από ακτινοθεραπεία, χημειοθεραπεία, ή και τα δύο, ανάλογα με τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του όγκου.