Υποσκληρίδιο Αιμάτωμα
Συλλογή αίματος μεταξύ της σκληράς μήνιγγας και του αραχνοειδούς, συνηθέστερα από ρήξη γεφυρωτικών φλεβών, με οξεία ή χρόνια κλινική εικόνα ανάλογα με τον ρυθμό συσσώρευσης.
Το υποσκληρίδιο αιμάτωμα είναι μια συλλογή αίματος στον δυνητικό χώρο μεταξύ της σκληράς μήνιγγας και του αραχνοειδούς, που προκύπτει συνηθέστερα από ρήξη των γεφυρωτικών φλεβών οι οποίες διασχίζουν αυτόν τον χώρο -συχνά μετά από κρανιοεγκεφαλική κάκωση, ακόμη και ήπια, ιδίως σε ηλικιωμένους ή ασθενείς υπό αντιπηκτική αγωγή, όπου ο εγκέφαλος έχει ήδη κάποιο βαθμό ατροφίας και οι φλέβες αυτές τεντώνονται περισσότερο.
Η κλινική εικόνα διαφέρει σημαντικά ανάλογα με τον ρυθμό συσσώρευσης: το οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα εμφανίζεται συνήθως άμεσα μετά από σοβαρή κάκωση, με ταχεία επιδείνωση του επιπέδου συνείδησης, ενώ το χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα αναπτύσσεται σταδιακά, επί εβδομάδες, με πιο ύπουλα συμπτώματα όπως κεφαλαλγία, σύγχυση, διαταραχή της βάδισης ή εστιακή αδυναμία, που μπορεί εύκολα να αποδοθούν αρχικά σε άλλες αιτίες, ιδίως σε ηλικιωμένους ασθενείς.
Η αξονική τομογραφία εγκεφάλου είναι συνήθως η πρώτη και καθοριστική εξέταση, δείχνοντας το μέγεθος, την πάχυνση και τον βαθμό μετατόπισης των μέσων γραμμών δομών. Η αντιμετώπιση εξαρτάται από το μέγεθος, τα συμπτώματα και τον ρυθμό εξέλιξης: μικρά, ασυμπτωματικά αιματώματα μπορεί απλώς να παρακολουθούνται απεικονιστικά, ενώ μεγαλύτερα ή συμπτωματικά αιματώματα συνήθως χρειάζονται χειρουργική παροχέτευση.